Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Aτομική Τακτική σε καταστάσεις τρομοκρατίας




του Στέφανου Πέππα, Ερευνητή Διεθνών Σχέσεων

Πρόσφατες προειδοποιήσεις από Μυστικές Υπηρεσίες των ΗΠΑ, Ισραήλ και Ευρώπαϊκών χωρών για τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη καταδεικνύουν το γεγονός ότι η τζιχάντ- τρομοκρατία- αποτελεί απειλή όπου όλος ο κόσμος θα πρέπει να αναμένει στο άμεσο  μέλλον εφόσον οι πόλεμοι που διεξάγονται ανά την υφήλιο αποσκοπούν στην συγκέντρωση πόρων και πλούτου και έχουν τεράστιο ποσοστό αμάχους ως παράπλευρες ή μη, απώλειες. Βεβαίως, θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια που  να διαταράξει τις τρομοκρατικές ομάδες και τους «μοναχικούς λύκους»  και να αποτρέψει τις επιθέσεις.


Μάζεψε Πληροφορίες-Κατανόησε τις-Προνόησε
Στην πράξη, ωστόσο, είναι αδύνατο να μηδενιστεί το φαινόμενο της τρομοκρατίας. Αυτή τη στιγμή, οι τζιχαντιστές σε διάφορα μέρη του κόσμου αναζητούν τρόπους για να πραγματοποιούν επιθέσεις εναντίον στόχων στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη και αναπόφευκτα, κάποιο από αυτά τα σχέδια θα πετύχει. Σημειώνεται επίσης ότι, πολύ συχνά  οι κυβερνήσεις αυξάνουν το επίπεδο συναγερμού για πιθανή τρομοκρατική επίθεση χωρίς να δώσουν στο κοινό οποιοδήποτε πληροφορία αντίδρασης, η οποία όλους εμάς  χωρίς καμία αίσθηση του τι πρέπει να κάνουμε για την απειλή.




 
Ενώ ο κίνδυνος είναι ορατός και στην χώρα μας, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει  να κρυφτούμε  κάτω από τα κρεβάτια μας και να περιμένουμε κάτι τραγικό να συμβεί. Ούτε θα πρέπει να υπολογίζουμε στην κυβέρνηση μας για να μας σώσει από κάθε πιθανή απειλή. Ακόμα και πολύ αποτελεσματικές προσπάθειες των στρατιωτικών για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την επιβολή του νόμου και Εσωτερικής Ασφάλειας, δεν μπορούν να επιτύχουν την εξάλειψη της απειλής, επειδή το σύνολο των πιθανών παραγόντων είναι απλά πάρα πολύ μεγάλο και διάσπαρτο. Υπάρχουν, ωστόσο, τα μέτρα ασφαλείας στην κοινή λογική που οι άνθρωποι θα πρέπει να λαμβάνουν ανεξάρτητα από το επίπεδο απειλής.

 Επίγνωση της κατάστασης

 



Η βάση πάνω στην οποία στηρίζονται όλα τα προσωπικά μέτρα ασφαλείας είναι η επίγνωση της κατάστασης. Πριν μπορέσουν να ληφθούν οποιαδήποτε μέτρα, πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν απειλές. Η άγνοια ή άρνηση της απειλής και το να μην  δείχνουμε καμία προσοχή στο περιβάλλον μας, κάνει τις πιθανότητες μιας  γρήγορα αναγνώρισης απειλής και στη συνέχεια, αντιδρώντας έγκαιρα για να την αποφύγεις, αρκετά απομακρυσμένες. Μόνο καθαρή τύχη ή η ανικανότητα του εισβολέα μπορεί να σώσει ένα τέτοιο πρόσωπο. Απάθεια, άρνηση και εφησυχασμός, ως εκ τούτου, μπορεί να είναι (και συχνά είναι) θανατηφόρα. Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι αναγνωρίζοντας ο καθένας μας προσωπικά την ανάγκη να αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλειά του. Οι πόροι της οποιασδήποτε κυβέρνησης είναι πεπερασμένοι και οι Αρχές απλά δεν μπορεί να είναι παντού και να σταματήσουν κάθε τρομοκρατική πράξη.

 Η επίγνωση της κατάστασης είναι με απλά λόγια να γνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει γύρω μας και να έχουμε ένα σχέδιο αντίδρασης. Για παράδειγμα, βρίσκεστε στο γραφείο σας και εργάζεστε. Έχετε σκεφτεί ποτέ τι θα κάνετε αν από την είσοδο του γραφείου μπει ένας τρομοκράτης με ένα αυτόματο όπλο; Σίγουρα υπάρχουν λύσεις, για παράδειγμα, αν υπάρχει άλλη έξοδος μπορείτε να βρίσκεστε κοντά της. Αν δεν υπάρχει άλλη έξοδος μπορείτε να είστε κοντά σε κάποια κολώνα ή άλλο σημείο που θα προσφέρει προσωρινή κάλυψη, αν έχετε δυνατότητα μπορείτε να τοποθετήσετε το γραφείο πλευρικά της εισόδου ώστε να έχετε χρόνο να επιτεθείτε στον εγκληματία, κτλ. Πάντα υπάρχουν λύσεις. Να έχουμε πάντα εν επιγνώση του τι συμβαίνει γύρω μας και πως θα αντιδράσουμε όταν κάτι που μπορεί να απειλήσει τη ζωή μας συμβεί.


Οι τρομοκρατικές επιθέσεις αποτελούν μέρος μιας σκόπιμης διαδικασίας που αποτελείται από πολλά διαφορετικά στάδια. Και υπάρχουν πολλά σημεία σε αυτή τη διαδικασία, όπου οι συνωμότες είναι ευάλωτοι στην ανίχνευση. Οι άνθρωποι που ασκούν επίγνωση της κατάστασης μπορεί συχνά να εντοπίσουν αυτή τη διαδικασία σχεδιασμού, καθώς ξεδιπλώνεται και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να αποφύγουν την επικίνδυνη κατάσταση ή να την αποτρέψουν από το να συμβεί εντελώς. Όταν η επίγνωση της κατάστασης ασκείται από ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων, μπορεί επίσης να είναι μια σημαντική πτυχή της εθνικής ασφάλειας. Οι πολίτες ενός Κράτους έχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες να παρατηρήσουν ύποπτη συμπεριφορά παρά από τις μυστικές υπηρεσίες και την αστυνομία, και αυτό το είδος της βάσης της άμυνας είναι ολοένα και πιο σημαντικό, καθώς η τρομοκρατική απειλή γίνεται όλο και πιο διάχυτη και οι επιτιθέμενοι επικεντρώνονται όλο και περισσότερο σε εύκολους/ευάλωτους στόχους. Αυτό είναι κάτι που σημειώνεται από τον επικεφαλής της Κεντρικής Διεύθυνσης Εσωτερικών Πληροφοριών της Γαλλίας , σχετικά με την τρομοκρατική απειλή.

 Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι η εξάσκηση της «επίγνωσης της κατάστασης» δεν σημαίνει ότι ζούμε σε μια κατάσταση διαρκούς φόβου και παράνοιας. Ο φόβος και η παράνοια είναι στην πραγματικότητα αντιπαραγωγικά δεδομένα. Τώρα, υπάρχουν φορές που είναι φρόνιμο να είμαστε σε μια κατάσταση αυξημένης ευαισθητοποίησης, αλλά οι άνθρωποι απλά δεν έχουμε σχεδιαστεί για να λειτουργούμε σε αυτή την κατάσταση για παρατεταμένες περιόδους. Αντίθετα, η επίγνωση της κατάστασης είναι καλύτερο να ασκείται ως μια κατάσταση «χαλαρής συνείδησης». Αυτό μας επιτρέπει να προχωρήσουμε σε μια υψηλότερη κατάσταση συναγερμού ανάλογα με τη κατάσταση, μια μετάβαση που είναι πολύ δύσκολο να επιτευχθεί αν κάποιος δεν δίνει απολύτως καμία προσοχή πουθενά. Αυτή η κατάσταση της συνειδητοποίησης επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν με προσοχή, αλλά σε χαλαρό, βιώσιμο και λιγότερο αγχωτικό τρόπο.

 Απλοποιώντας το, ακόμη και κατά τον ύπνο πρέπει να είμαστε επίσης σε κατάσταση χαλαρής συνείδησης, δηλαδή να έχουμε ένα σχέδιο άμεσης αντίδρασης όταν αντιληφθούμε κάποια απειλή. Να γνωρίζουμε τα σημεία κάλυψης από πυρά στο σπίτι μας, τους συνηθισμένους και ασυνήθιστους ήχους, κτλ. Θα λέγαμε ότι είναι η κατάσταση αυτή που περνάμε ήσυχα τη καθημερινότητα μας αλλά κάπου στην άκρη του μυαλού μας ξέρουμε πως ανά πάσα στιγμή ίσως να πρέπει να δώσουμε τη μάχη της ζωής μας και άρα αντιμετωπίζουμε τα πάντα με αυτό κατά νου.

 Όταν έχουμε αντιληφθεί κάποια ύποπτη κίνηση ή απειλή, για παράδειγμα, βλέπουμε έναν οδηγό να σταματάει λίγο πιο μπροστά και να κατεβαίνει με επιθετική διάθεση ή ακούμε πυροβολισμούς ή βρισκόμαστε στο σπίτι μας και ακούμε ένα τζάμι να σπάει. Τότε σταματάμε τη ρουτίνα-καθημερινή μας δραστηριότητα και αρχίζουμε να δίνουμε βάρος στη παρατήρηση και ανάλυση της κατάστασης. Αρχίζουμε να βάζουμε το σχέδιο αντίδρασης που έχουμε σε εφαρμογή όπως για παράδειγμα αν βρισκόμαστε σε επικίνδυνο σημείο καταφεύγουμε σε κάποιο πιο ασφαλές, κτλ. Την ίδια στιγμή ψυχολογικά προετοιμαζόμαστε για να αμυνθούμε για τη ζωή μας ή να προστατέψουμε τις ζωές άλλων. Όταν είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει απειλή μπορούμε να επιστρέψουμε στην προτέρα κατάσταση.

 Τέλος, υπάρχει η περίπτωση της παρουσίας μας σε τρομοκρατική ενέργεια οπότε βρισκόμαστε σε μάχη. Εδώ χωρίς δεύτερη σκέψη πρέπει να εφαρμόσουμε δυναμικά το σχέδιο αντίδρασης που είχαμε στο μυαλό μας, είτε αυτό είναι κάλυψη, διαφυγή, αντιμετώπιση της απειλής, κτλ. Σε αυτό το στάδιο δε πρέπει να υπάρχει κανένας δισταγμός ή δεύτερη σκέψη. Πρέπει να έχουμε τη ψυχολογία πως Ουσιαστικά είναι η κατάσταση που κανένας δε θέλει να βρεθεί ποτέ αλλά όταν βρεθεί δε θα μπορέσει να επιβιώσει χωρίς σχέδιο.










ASSASINSS ΚΑΙ ISIS H Ιδεολογία των τρομοκρατών του χθές και του σήμερα




                                              ASSASINSS  ΚΑΙ  ISIS
     H Ιδεολογία των τρομοκρατών του χθές και του σήμερα.



Όρολογία
Ο όρος "ασασίνοι" (αγγλ. assassins) προήλθε από παραφθορά της λέξης "χασασίν" ή "χασισίν", δηλαδή "αυτός που τρώει χασίς". από τους Σταυροφόρους Οι δολοφόνοι εκτελούσαν τις πράξεις τους υπό την επήρεια χασίς, το οποίο τους δινόταν ως μια πρόγευση για τις απολαύσεις που θα γεύονταν στους ουράνιους κήπους που περιγράφει το  Κοράνιο μετά την εκτέλεση της αποστολής τους. (Η αντίστοιχη σημερινή τρομοκράτες που εκτός από το χασίς χρησιμοποιούν διάφορα ψυχοτροπικά φάρμακα για έλεγχο του μυαλού τους).



Ιστορία

Ιδρυτής του τάγματος ήταν ο Χασάν-ι-Σαμπάχ, άνθρωπος με ανελέητο χαρακτήρα. Απογοητευμένος από τον ευνουχισμό του νιζαρί  ισμαηλιτικού συτικού κινήματος  από τους ομόδοξους Φατιμίδες χαλίφηδες της Αιγύπτου της  ίδρυσε το τάγμα με σκοπό την προώθηση της υπόθεσης των νιζαριτών σιιτών με τα υπάρχοντα μέσα. Συγκρότησε ένα μικρό στρατό από φανατικούς οπαδούς, με στόχο την εξαπόλυση μιας τρομοκρατικής εκστρατείας κατά των σουνιτών Σελτζούκων  τους οποίους και θεωρούσε τους πιο επικίνδυνους εχθρούς του σιιτισμού. Τα μέλη του τάγματος, που ανέλαβαν να εκτελούν πολιτικές δολοφονίες, ονομάστηκαν "αυτοθυσιαζόμενοι" (Η αντίστυχοι  ‘’Βομβιστές αυτοκτονίας’’ σήμερα).



Το 1090 οι Ασασίνοι κατέλαβαν το φρούριο Αλαμούτ  στα όρη Ελμπούρζ, νότια της Κασπίας Θάλασσας  το οποίο έγινε κύριο ορμητήριό τους. Δύο χρόνια αργότερα είχαν το πρώτο σπουδαίο θύμα τους: τον ισχυρό Σελτζούκο βεζίρη Νιζάμ αλ-Μουλκ,  χαρισματικό προοδευτικό ηγέτη και συμμαθητή του Χασάν-ι-Σαμπάχ στην παιδική τους ηλικία.



Στις αρχές του 12ου αιώνα, οι Ασασίνοι εγκαταστάθηκαν σε κάστρα ανάμεσα στους λόφους της βόρειας Συρίας, όπου και είχαν την υποστήριξη της τοπικής σιιτικής μειονότητας. Η ύπαρξή τους έγινε γνωστή στους Σταυροφόρους το 1103,όταν ο άρχοντας της συριακής Έμεσας, μαχαιρώθηκε καθώς αποχωρούσε από τέμενος, της πόλης.



Οι χριστιανοί ηγεμόνες θεωρούσαν τους Ασασίνους θανάσιμη απειλή, αλλά και πιθανό περιστασιακό σύμμαχο. Ωστόσο, για να διαφυλάξουν τη ζωή τους, πλήρωναν ετήσιο φόρο στους Ασασίνους. Μονάχα οι Ναΐτες, και οι Ιωαννίτες, αρνήθηκαν, καθώς δεν τους ήταν επιτρεπτό να υποκύψουν σε τέτοιο εκβιασμό. Όταν απέκτησαν δύο μεγάλες εκτάσεις γης στη νότια Συρία, που γειτόνευαν με το οχυρό των Ασασίνων, τότε ήταν οι Ασασίνοι που κατέβαλαν εισφορά στους Ναΐτες και Ιωαννίτες.



Για ενάμιση αιώνα και πλέον, το τάγμα των Ασασίνων σκόρπιζε το φόβο στη Μέση Ανατολή. Ανάμεσα στα θύματά τους ήταν θρησκευτικοί και πολιτικοί ηγέτες των εχθρών τους.



Στα μέσα του 13ου αιώνα, οι επιδρομές των Μογγόλων εξολόθρευσαν τους Ασασίνους της Περσίας. Πάνω από εκατό κάστρα τους καταστράφηκαν, ενώ το φρούριο Αλαμούτ έπεσε στα χέρια του Ουλαγκού Χαν  και λεηλατήθηκε τη διετία 1256-1257, Οι βιβλιοθήκες των Ασασίνων καταστράφηκαν και μαζί τους χάθηκαν πολλές σημαντικές πηγές πληροφοριών για αυτούς.


Αργότερα, ο Μαμελούκος σουλτάνος Μπαϊμπάρ κήρυξε τζιχάντ εναντίον των Μογγόλων εισβολέων, των Σταυροφόρων και των Ασασίνων. Τελικά, γύρω στο 1265 υπέταξε τους Ασασίνους. Ωστόσο, δεν διέλυσε ολοκληρωτικά το τάγμα τους: εφεξής θα προσέφεραν σε αυτόν τις υπηρεσίες τους.


Στρατιωτικές τακτικές


Οι Ασασίνοι πολεμούσαν κατά προτίμηση όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά με την επιμελώς σχεδιασμένη δολοφονία των ηγετών των εχθρών τους. Ποτέ τους δεν στόχευσαν πολίτες. (σε αντίθεση με τους τρομοκράτες σήμερα )Δολοφονίες σχεδιάζονταν κατά εκείνων που είχαν διαπράξει σφαγές κατά των Ισμαηλιτών ή γενικότερα κατά αυτών των οποίων η εξάλειψη θα μείωνε την εχθρότητα προς την κοινότητα. Κατείχαν την τέχνη παρασκευής ναρκωτικών και δηλητηρίων, ήταν  πολύγλωσσοι. Οι Ασασίνοι οργάνωναν τις δολοφονίες συνήθως σε δημόσιους χώρους, με σκοπό τον εκφοβισμό των εχθρών τους.

 

Απόπειρες

Οι Ασασίνοι αποπειράθηκαν δύο φορές να δολοφονήσουν τον Σαλαντίν. Η πρώτη φορά ήταν τον χειμώνα του 1175, κατά την πολιορκία του Χαλεπιού, Οι επίδοξοι δολοφόνοι εισχώρησαν στο στρατό του, αλλά συνελήφθησαν πριν προφθάσουν να τον βλάψουν. Η δεύτερη απόπειρα έγινε το 1176, στη διάρκεια μιας εκστρατείας στη Συρία. Μεταμφιεσμένοι σε στρατιώτες του Σαλαντίν, του επιτέθηκαν με μαχαίρια, αλλά δεν μπόρεσαν να τρυπήσουν την πανοπλία του. Σε μια άλλη περίπτωση, ο Σαλαντίν που είχε εφιάλτες, ξύπνησε και βρήκε ένα δηλητηριασμένο στιλέτο στο προσκέφαλό του, σαφή προειδοποίηση για επικείμενο φόνο. Ωστόσο, φαίνεται πως αργότερα ο Σαλαντίν ήλθε σε μυστική συμφωνία με τους Ασασίνους και δεν ξανακινδύνευσε.


Επίσης, εκατοντάδες Ασασίνοι στάλθηκαν να φονεύσουν τον Ουλαγκού Χαν, μέσα στο παλάτι του. Αυτό εξόργισε τον Μογγόλο πολέμαρχο, που αποφάσισε να επιφέρει βαρύ πλήγμα στο τάγμα τους, όπως και τελικά έκανε.



 Στη σύγχρονη κουλτούρα

 

  • Στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Assassin's Creed, ο παίκτης παίρνει το ρόλο διάφορων Ασασίνων και εναντιώνεται στους Ιππότες του Ναού.
  • Το τάγμα των Ασασίνων εμφανίζεται στο βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο Το Εκκρεμές του Φουκώ.
  • Ομοίως εμφανίζεται στο βιβλίο του Πέτερ Μπέρλινγκ,Τα παιδιά του Γκράαλ.
  • Στο βιβλίο του Νταν Μπράουν, Πεφωτισμένοι, ο δολοφόνος των υποψηφίων Παπών είναι Ασασίνος.






Ισλαμικό Κράτος 




Το Ισλαμικό Κράτος (αραβικά αντ-νταουλάτ αλ-ισλαμίγια), αρχικά γνωστό ως (ΙSIS) Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ο όρος «Λεβάντε» αναφέρεται επίσης ως «Ανατολής», «Συρίας» ή «Αλ-Σαμ») είναι μία ενεργή τζιχαντιστική τρομοκρατική οργάνωση του Ιράκ και της Συρίας. Στις 29 Ιουνίου 2014, το ISIS αλλάζει το όνομα του σε Ισλαμικό κράτος και κηρύτει μονομερώς την ίδρυση χαλιφάτου, σε μια έκταση που περιέχει περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, ορίζοντας στην θέση του «χαλίφη» και «ηγέτη των απανταχού μουσουλμάνων» τον επικεφαλής της, Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι (γνωστό έκτοτε ως «Χαλίφης Ιμπραήμ»). Στους στόχους της οργάνωσης είναι η περαιτέρω εξάπλωση του «χαλιφάτου» μελλοντικά σε περιοχές στον Λίβανο, όπου έχει πραγματοποιήσει στο παρελθόν τρομοκρατική επίθεση, την Ιορδανία, το Ισραήλ, την Παλαιστίνη, το Κουβέιτ, την Τουρκία, και την Κύπρο.




Η ίδρυση της οργάνωσης φαίνεται να πραγματοποιήθηκε στα πρώτα χρόνια του πολέμου του Ιράκ, ενώ ανέπτυξε δεσμούς με την Αλ Κάιντα, Αργότερα η οργάνωση εμπλέχτηκε και στον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο. Η κεντρική διοίκηση της Αλ Κάιντα, τον Φεβρουάριο του 2014, αποκήρυξε την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, και της Ανατολής, εξαιτίας της σύγκρουσης της τελευταίας με την Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία. Η σύνθεση των μελών της προέρχεται από πολλές παραστρατιωτικές οργανώσεις, όπως την Αλ Κάιντα του Ιράκ, το Συμβούλιο της Σούρα των Μουτζαχεντίν και άλλες. Αυτά τα μέλη πρεσβεύουν στην πλειοψηφία τους το Χαριτζιτικό Ισλάμ.




Τον Νοέμβριο του 2014, το Ισλαμικό Κράτος ανακοίνωσε ότι θα εκδώσει τα πρώτα του νομίσματα, τα οποία θα είναι κέρματα (χάλκινα, ασημένια και χρυσά)  Μάλιστα, αναφέρεται ότι θα είναι παρόμοια με νομίσματα του 7ου αιώνα μ.Χ. Το νόμισμα ξεκίνησε να κόβεται στα τέλη του Αυγούστου του 2015 και ονομάζεται «Χρυσό δηνάριο»




Στις 13 Νοεμβρίου του 2014, ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ο χαλίφης του κράτους, μέσω ηχογραφημένου μηνύματος ανακοίνωσε ότι κήρυξε τον πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία.




Στις 6 Ιανουαρίου του 2015, το Ισλαμικό Κράτος κήρυξε, επίσημα πλέον, πόλεμο με τη Σαουδική Αραβία, εφ' όσον έκανε την πρώτη επίθεση εναντίον της χώρας.




Τον Αύγουστο του 2014, η οργάνωση Ανσάρ αλ-Σαρία  η οποία ελέγχει τις πόλεις Ντέρνα και Βεγγάζη, ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος, με συνέπεια οι κατακτήσεις της οργάνωσης να εντάσσονται στα εδάφη του Ισλαμικού Κράτους. Επίσης, στις 11 Ιανουαρίου του 2015, οι Ταλιμπάν, ορκίστηκαν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος. Μάλιστα για να αποδείξουν την αφοσίωσή τους στο Ισλαμικό Κράτος, αποκεφάλισαν έναν στρατιώτη του Πακιστάν που κρατούσαν αιχμάλωτο.


Τον Μάρτιο του 2015, η οργάνωση Μπόκο Χαράμ, η οποία ελέγχει πόλεις στη Νιγηρία, ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος  Το Ισλαμικό Κράτος έχει καταστρέψει αρχαία μνημεία που χτίστηκαν ανάμεσα στο 1200 π.Χ μέχρι το 600 π.Χ. 


Επίσης δημιούργησαν ένα βίντεο καρτούν με τον Μπαράκ Ομπάμα να πέφτει στον έλεγχο του δήμιου Τζιχάντι Τζον και να κλαίει σαν μικρό παιδί για τη ζωή του. 



Ιδεολογία


Το Ισλαμικό Κράτος είναι μια εξτρεμιστική ομάδα που ακολουθεί τη σκληρή ιδεολογική γραμμή της Αλ Κάιντα και είναι οπαδός των παγκόσμιων αρχών της τζιχάντ . Όπως και η Αλ Κάιντα και πολλές άλλες σύγχρονες ομάδες τζιχαντιστών, το Ισλαμικό Κράτος αναδύθηκε από την ιδεολογία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, την πρώτη ισλαμιστική ομάδα στον κόσμο που χρονολογείται από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 στην Αίγυπτο . Το Ισλαμικό Κράτος ακολουθεί μια ακραία αντι-Δυτική ερμηνεία του Ισλάμ, η οποία προωθεί την θρησκευτική βία και θεωρεί εκείνους που δεν συμφωνούν με τις ερμηνείες της ως άπιστους και αποστάτες Παράλληλα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα Σαλαφιστικού είδους ισλαμικό κράτος στο Ιράκ, τη Συρία και άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής.

Η ιδεολογία του Ισλαμικού Κράτους έλκεται από ένα κλάδο του σύγχρονου Ισλάμ που έχει ως στόχο την επιστροφή στις πρώτες ημέρες του Ισλάμ, απορρίπτοντας τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν αργότερα στη θρησκεία, οι οποίες πιστεύει ότι διαφθείρουν το αρχικό πνεύμα του . Ακόμα, περιφρονεί τα προηγούμενα χαλιφάτα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως παρεκλίνοντες από αυτό που αποκαλεί καθαρό Ισλάμ και ως εκ τούτου, προσπαθεί να δημιουργήσει το δικό του χαλιφάτο. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένοι Σουνίτες σχολιαστές, όπως ο Ζαΐντ Χαμίντ, ακόμα και Σαλαφιστές ή Τζιχαντιστές μουφτήδες, όπως ο Αντνάν αλ-Αρούρ και ο Αμπού Μπασίρ αλ-Ταρτούσι, οι οποίοι λένε ότι το Ισλαμικό Κράτος και οι συναφείς με αυτό τρομοκρατικές ομάδες δεν είναι καθόλου Σουνίτες σε όλα, αλλά αιρετικοί μουσουλμάνοι που εξυπηρετούν μια αυτοκρατορική αντιισλαμική ατζέντα


Οι εξτρεμιστές του Ισλαμικού Κράτους, πιστεύουν ότι μόνο μια νόμιμη αρχή μπορεί να αναλάβει την ηγεσία της τζιχάντ, και ότι πρώτη προτεραιότητα σε σχέση με τα πεδία των μαχών, όπως ο πόλεμος εναντίον των μη-μουσουλμανικών χωρών, είναι ο καθαρισμός της ισλαμικής κοινωνίας. Για παράδειγμα, όσον αφορά την σύγκρουση μεταξύ στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, το Ισλαμικό Κράτος θεωρεί την παλαιστινιακή οργάνωση Χαμάς, (παράρτημα της Μουσουλμανικής Αδερφότητας) ως αποστάτες οι οποίοι δεν έχουν νόμιμη εξουσία για να οδηγήσουν στη τζιχάντ, γι' αυτό και πιστεύουν ότι πρώτα πρέπει να καταπολεμήσουν την Χαμάς και μετά να έρθουν σε αντιπαράθεση με το Ισραήλ.



















Εμφανιζόμενη ανάρτηση

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ (Vid) «ΜΕ ΗΘΙΚΟ ΑΤΣΑΛΙ»

                             ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ  «ΜΕ ΗΘΙΚΟ ΑΤΣΑΛΙ»                                                                 ...